EMILIO JOSE / SOLEDAD

No me vengas a robar mi soledad si no vas a hacerme compañía

Creo que es de Borges

luis eduardo aute al alba

Suaviño que é domingo

muller

Non pasan de moda

De Corazon a Corazon -Roberto Carlos

Definitivamente volvinme unha romanticona empalagosa ja ja ja

INDEPENDENCE OF THE SEAS entrando en Ferrol

No coments

A Virxen de Chamorro

Maña é luns de Pascua. No extremo l´este da península celébrase o día da Mona. As madriñas agasallan os seus afillados con a mona. Unha figuriña de chocolate. E no extremo oeste, faise a Romería de Chamorro.

Conta a lenda, que aounto de afogar un mariñeiro empezou a berrar, e a Virxen do nordés se lle apareceu, e o salvou de morrer afogado. Ainda que hai outra versión, que é que un pastor estaba a cuidar das suas ovellas, e cando ia por unha revoltosa que se escapou, esbarrou polo monte abaixo, e tamén berraba, e tamén se lle apareceu a virxen, e o salvou. Os berros que ambolos dous gritaban eran "xa morro, xa morro" e de aí que a virxen do nordés en Ferrol se chame A virxen de Chamorro. . Ben pois mañá e o día da Virxen de Chamorro. Vaise camiñando, subindo polo monte arriba. A altura do monte é de uns 160 metros sobre o nivel do mal. Nos van guiando no traxecto de subida 14 cruces, cando chegas a ultima, chegas sin folgos. Menos mal que hai unha fontiña milagreira que da ánimos para continuar, xa o redadeiro tramo. Este é o tramo fácil, despois está o tramo dos intrépidos que consiste en subir polo medio do monte, algúns moi devotos elixen este tramo e o suben de xeonllos, por este lado non hai via crucis que guie.

Xa fai anos, neste monte encontráronse pegadas dos primeiros poboadores de Galicia (Petroglifos, e señais de que houbo algún tipo de templo os deuses antigos (Como sempre a igrexa acaparou estes terreos, para os seus santos, neste caso Santa.

A Ermita parece que data do século XVI, tivo moitas remoledacións nos séculos posteriores.

O lugar donde está situada a ermita e moi singular. A parroquia é a de Serantes, que ata os anos 60 foi concello propio, independente do de Ferrol. No seu cementerio, se encontran os restos de Torrente Ballester. . Na cima do monte de Chamorro pódense ver unhas estupendas panorámicas de Ferrol e comarca, así como a entrada da Ria. Pero ben, o mellor é ir e velas in situ.

Maña é o día para ir, se queredes festa e ghitas, pero en calquera outro momento do ano, pódense apreciar mellor as vistas, e escalar como cabras polas rocas e entre toxos

semana santa ferrolá

Ainda que eu non sinto devoción pola relixión, teño que dicir que si me atrae a Semana Santa ferrolá. Non é un sentimento relixioso, a verdad, mais ben é pola vistosidade dalgunhas das suas procesións, e o efecto mobilidade (así se mobilizaran para outras cousas) que esta ten nas xentes de Ferrol, e decir o ambiente festivo .Si, ainda que está mal decilo (polo significado que ten para os católicos estas festas a morte do seu profeta e deus) que se respira en Ferrol eses días.

A Semana Santa Ferrolá, non é moi antiga. Ainda que algunhas imáxenes datan do século XVIII naquela época non se facían procesións o estilo de hoxe, cos cofrades vestidos cas caperuzas e todo iso. Esto e de mediados do século pasado, alá polos anos 50, 60. E as caperuzas ainda mais novas, xa que estaba prohibido ir con a cara tapada. Esto faime recordar que houbo algunha cofradía que non saía por esta causa, non recordo cal delas. Pero volvendo o século XVIII si hai que dicir que existían procesións como a do Encontro, e non só se facían en Ferrol, tamén en cidades veciñas como Pontedeume, por exemplo.

Nalguures lein "foi gracias a secularidade que se impuxo na Republica e a explosión de relixiosidade que invadeu España na posguerra, a causa de que a Semana Santa florecera con tanta paixon" Ja ja ja Ben é certo que cada un ve a historia do color que mellor lle vai. O certo é que aí está a Semana Santa Ferrolá rivalizando en vistosidade con outras Semanas Santas de outras cidades tan releventes como Valladolid, por exemplo. E é de interese turístico nacional.

Nos anos 80 aparece o primeiro tercio, de toda España, portado por mulleres, que tiñan que ir camufladas, claro. E aquí empezou a revoluciñon das mulleres portadoras

A min persoalmente a procesión que mais me gsta ver é a do encontro. Cando se xuntan os pasos na Plaza de Armas e as fan bailar. E mais me gustan os viños que veñen despois.

A primeira vez que tiven que falar da Semana Santa Ferrolá en público, alá polo ano 91, non pensei que fora ter tanto aforo. Cando entrei na clase e a vin chea de xente, incluso doutros cursos. Me preguntei, si sería o tema o sería eu ja ja ja a que atraxera tanta xente. E alí estaba eu rodeada de compañeiros e contando , xa o final, a lenda da Virxen de Cahamorro, e cando todos estaban a adormecer, os meus berros "xa morro, xa morro" do pobre pastor que esbarraba polo monte abaixo, fixeron cos ointes deran un brinco nos seus asentos. E por fin tocou o timbre de saida.

Saraiba